Zon

De zon schijnt. 

Het lijkt een eeuwigheid geleden, ik voel het nat nog in het merg van mijn botten. Ik speel het spel met de parasols, zoals ik dat steeds weer doe op van die echte zomerdagen. Mijn dochter is nu vijf dagen ziek en voor het eerst geniet ze van het buiten spelen. Het is mijn enige taak ze in de schaduw te houden, herschik elk kwartier één van de parasols die haar omringen. Haar broers zijn samen naar het bos, de zon maakt het onmogelijke haalbaar. Ik kijk naar het bleke gezichtje van mijn meisje, voel de hardnekkige vermoeidheid achter mijn oogleden en de bewolkte dagen van gisteren, eergisteren en lang daarvoor hangen rond mijn overvolle hoofd. Maar vandaag is het toch anders. De zon schijnt en dat lijkt een eeuwigheid geleden. 

Zonder dat het haar spel onderbreekt, wals ik weer met parasols, creëer ik schaduw daar waar ze moet zijn. Ik kan dit. Het lukt me moeiteloos haar af te schermen van wat te warm, te brandend, te schadelijk is. Haar stemmetje klinkt geruststellend. Vandaag gaat het beter, mijn zoon is met zijn broer naar het bos. Misschien is het dit gewoon dat we nodig hebben: heel veel dagen van zon. Morgen regent het weer, morgen klap ik parasols weer dicht en is mijn enige taak weer dat wat het altijd was: niet opgeven. Op maandag haalt het leven ons genadeloos in. Maar vandaag is het toch zondag. De zon schijnt en dat is ook echt een eeuwigheid geleden. 

Ik gooi deuren open, zet ramen op een kier en laat met de zon en de lentelucht ook de hoop weer even binnen. Dat is lang geleden, het voelt als bezoek van een oude vriend. Vertrouwd, maar ook veranderd. Is hoop nog wel hetzelfde? Ik zoek er een plaats voor, maar tussen de rommel van ons leven verdwijnt ie bliksemsnel. De toekomst staat dreigend achter me te briesen. In de tuin speelt mijn dochter rustig voort, ze zit nog steeds veilig in de schaduw. Het is voor me plots van levensbelang dat deze zomerdag blijft duren. Ik zoek zonnecrème, petten, jurkjes en duikel sandaaltjes op. Mijn zoon is met zijn broer naar het bos. Als dat mogelijk is, lukt het me zeker ook die maandag en de regen buiten te houden. 

De zon schijnt en dat mag een eeuwigheid duren.