Waar kan ik jou vinden...
Waar kan ik jou vinden… Hoewel je onomstotelijk warm en geborgen geboren werd uit mijn eigen schoot, hoewel je gegroeid ben in de veilige kom van mijn heupbotten en gevoed bent met mijn bloed en de zuurstof die ik inademde, hoewel je al een decennium dicht bij mij bent, lijken we niet over het vermogen te beschikken elkaar echt te begrijpen. Ik ben gegroeid in woorden, gevormd door zinnen en metaforen, gedragen door een taal die uit mijn handen durft te vloeien wanneer emoties het overnemen. Ik hang mijn identiteit op aan beschouwingen over mezelf, de wereld, mijn hart en de ratio en ik probeer het onbevattelijke in het woord op wit papier te vangen. Taal is wat me verbindt. Maar hoe verbind ik mij dan met jou, mijn kind? Voor jou is taal functioneel en praktisch, er zijn geen begrippen in je hoofd voor wat je hart en je buik wel kunnen voelen. Jouw taal is letterlijk, woordelijk en feitelijk. Waar kan ik jou vinden wanneer we niet dezelfde taal spreken? Waar kan ik je vind...
